Jaarverslag 2020

Wat was 2020 een onwerkelijk jaar, voor VPTZ West-Brabant & Tholen en voor iedereen.

Corona en de RIVM-maatregelen houden ons nog steeds bezig, met als gevolg dat er fysiek niet zoveel gebeurt.
Café Doodgewoon West-Brabant en de vrijwilligersbijeenkomsten zijn stopgezet gedurende de pandemie.

Ondanks dat hebben we onze organisatie in 2020 aan de gang kunnen houden.
Onze gemotiveerde vrijwilligers en coördinatoren hebben bij 129 cliënten inzetten verzorgd.
Dat is uitzonderlijk en daardoor zijn we erin geslaagd om de mensen in hun laatste levensfase niet alleen te laten zijn en “Er te zijn”.
Wij zijn daar enorm trots op.

Wij wensen jullie veel leesplezier, het Jaarverslag 2020 is hier te lezen.

Jaarverslag 2019

Met veel genoegen bieden wij u hierbij het jaarverslag 2019 van de Stichting Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg West-Brabant & Tholen aan.

Ook in het afgelopen jaar hebben onze vrijwilligers zich ervoor ingezet onze missie, kort samengevat: ‘Er zijn’ voor cliënten en mantelzorgers, te verwezenlijken. Dat gebeurde zowel bij de mensen thuis als in zorginstellingen, waar wij vaak waken.

Klik hier om dit verslag in te zien.

De vrijwilligers en het bestuur van VPTZ West-Brabant & Tholen wensen u veel leesplezier.

 

Bert Keizer

Verslag Café Doodgewoon West-Brabant 19 september 2019

“De geboorte van de noodzaak van de palliatieve zorg”

Over Bert Keizer

Bert Keizer werkte tot aan zijn pensioen als verpleeghuisarts, nu werkt hij bij het Expertisecentrum Euthanasie (Levenseindekliniek). Daar kunnen mensen terecht die hun euthanasiewens in het eigen circuit niet gehonoreerd krijgen. Hij schrijft o.a. columns voor Trouw, Filosofie Magazine en Medisch Contact en is auteur van ‘Voltooid leven’.

De geneeskunde is twee keer wakker geworden. De eerste keer was in 1850 toen er geleidelijk een einde kwam aan de mosterdpleisters en het zinloze verwoestende aderlaten.

De tweede keer was in de jaren ’70 van de vorige eeuw toen het succes verstikkend leek te werken. Uit deze gebeurtenissen is de palliatieve geneeskunde en de euthanasiepraktijk voortgekomen.

We zullen tijdens deze avond ook een blik werpen op waar we nu zijn aangekomen.

Op het eerste gezicht lijkt dit toch een beetje een overbodige avond voor hen die regelmatig Café Doodgewoon bezoeken.  Zij zijn vaak actief betrokken in de palliatieve zorg en weten maar al te goed dat er nog veel te doen is.

Maar toch…….de zaal in Bravis zit goed vol.

Bert schetst op zijn geheel eigen wijze, vaak met lichte humor, maar ook met pijnlijke directheid, een beeld van de huidige stand van zaken m.b.t. het stervensbeleid.

In een chronologische tijdlijn vertelt hij over de ontwikkelingen in de geneeskunde. Namen van o.a. Jenner (pokken), Semmelweis (kraamvrouwenkoorts), Mathijsen (gipsverband) en Pasteur (sterilisatie) komen langs. We mogen er trots op zijn, maar de euforie over al deze ontwikkelingen leidde wel tot: “We gingen maar door met leven, leven, leven, en dan de dood, maar er was nooit aandacht voor …sterven”.

Met krachtige quotes en persoonlijke voorbeelden geeft Bert de huidige situatie aan:

– De trend van nu is oud worden met zinloze geneeskunde

– Geneeskunde loopt tegen de lamp omdat ze geen moment van stoppen kent

– In ziekenhuizen wordt beroerd gestorven, als je goed wilt sterven moet je zorgen uit het   ziekenhuis te blijven

-We zijn nu 50 jaar aan het kletsen over euthanasie

Natuurlijk komt ook euthanasie ter sprake. Bert is er duidelijk over. Sommige categorieën zijn hier heel lastig. Denk aan psychiatrische patiënten en mensen met dementie.

Zijn stelling is: “ik woon liever in een land waar de stervensbegeleiding goed geregeld is, dan in een land waar de euthanasie goed geregeld is.”

Als altijd is er tijd genoeg om vragen te stellen.  Zo komt het proces tegen de arts die euthanasie pleegde bij een demente vrouw ter sprake, waarbij Bert Keizer aangeeft het pijnlijk te vinden dat over de rug van de arts naar een uitspraak van de Hoge Raad wordt gewerkt. Duidelijk wordt dat de vraag om euthanasie vaak betekent: ‘Ik heb moeite met lijden’. Er is behoefte aan goede stervensbegeleiding.

Tja,…. Dat wisten velen van ons al, maar wat vind ik het fijn om het eens zo lekker duidelijk en met compassie te horen.

 

Tekst: Aad Joosten, Etten-Leur 23-9-19

 

 

 

Café Doodgewoon West-Brabant: Met het einde in zicht

Willemjan Slort over zijn nieuwe boek ‘Met het einde in zicht’.

Alweer een inspirerende bijeenkomst bij Café Doodgewoon West-Brabant.  Huisarts Willemjan Slort is een prettige, vanuit eigen praktijk en boek vertellende, kenner van de palliatieve zorg. Hij neemt ons met woord en beeld mee naar de kern van de palliatieve zorg:

Verdiep je in de ander en sluit er bij aan!

In zijn verhaal en boek beschrijft hij hoe hij tot een begrippenlijst van 19 items is gekomen die zorgen voor goede communicatie. Hij noemt dit de AAA lijst = Aanwezigheid, Actueel, Anticiperen. Een mooie checklist die nu veel gebruikt wordt.

Aanwezigheid heeft natuurlijk te maken met tijd, rust, ruimte, samen, enz. Dat wat we bij de VPTZ  “Er zijn” noemen. Een mooie zin die bleef hangen: “Zorg dat je met lege handen naar de ander gaat”.

Actueel heeft te maken met praten over de huidige situatie, dus bijvoorbeeld diagnose, prognose, klachten ,enz.

Anticiperen heeft te maken met vooruit kijken, het vervolg.

Aan de hand van een aantal verhalen uit zijn boek bespreekt Willemjan op zeer interactieve wijze wat hij nou bedoelt met zijn AAA lijst, een goed hulpmiddel voor communicatie in de palliatieve zorg.

Het 2e deel van de avond bestaat uit het bekijken en bespreken van de korte film “Er zijn, als het er om gaat”, die mede mogelijk is gemaakt door een geldelijke bijdrage van Monuta Helpt. Patricia Notting van Monuta is aanwezig om de cheque te overhandigen aan voorzitter Bram Klijnsma.

Deze film kan een goede bijdrage leveren aan de bekendheid en de toegevoegde waarde van de vrijwilligers in de palliatieve, terminale fase en is te bekijken op de website  van VPTZ West-Brabant & Tholen: www.vptz-westbrabanttholen.nl.

Kortom: Alweer een heerlijke en nuttige avond bij Café Doodgewoon. En we zaten toch maar fijn met dat mooie weer in een tuin, al was het dan de binnentuin van TWB.

Noteer alvast de volgende bijeenkomsten in de agenda: 19 september komt Bert Keizer (reserveren noodzakelijk) .

Op 21 november 2019 zullen we de interactieve lezing en workshop van Mariska van Veenen en Margot Verkuylen brengen. Hoe doe je dat, het hebben over doodgaan? Mariska en Margot hebben elkaar gevonden in hun missie om het praten over doodgaan normaler te maken. Vanuit hun vak en vanuit hun persoonlijke ervaringen gaan ze hier samen met de zaal de dialoog over aan. Betrokken, vakbekwaam en met de nodige humor.

Zie ook de Power Point van Willemjan Slort op de website www.doodgewoonwestbrabant.nl

 

Tekst: Aad Joosten

 

 

 

 

 

Café Doodgewoon West-Brabant

Op woensdag 26 juni juni staat Café Doodgewoon in het teken van de nieuw gemaakte korte film over vrijwilligers van VPTZ, waaraan Mick en Maria hebben meegewerkt, en het nieuwe boek van Willemjan Slort: In Met het einde in zicht.

Levensechte verhalen over hoe zorgverleners met ongeneeslijk zieke mensen en hun naasten communiceren. Zorgverleners, patiënten, naasten en nabestaanden vertellen over hun wensen, emoties en dilemma’s. Dit boek gaat over communicatie met mensen met kanker, maar ook over communicatie bij hartfalen, nierfalen, dementie of COPD. De verhalen laten zien hoe waardevol en ontroerend goede gesprekken in de laatste levensfase kunnen zijn, maar laten ook zien hoe schrijnend het is als de communicatie niet goed verloopt. Daarom ook suggesties om de communicatie in de praktijk te verbeteren. Deze datum is verplaatst van 20 juni naar 27 juni! Binnentuin van TWB, Belder 2, Roosendaal. De zaal gaat open om 19:00 uur. Start 19:30 uur. Van te voren opgeven hoeft niet, maar mag wel.

Op 19 september zal Bert Keizer, specialist ouderengeneeskunde en filosoof, naar Roosendaal komen. Recent maakte hij de overstap naar de Levenseindekliniek. Hij schrijft maandelijks voor Medisch Contact. Ook is hij columnist bij Trouw en schrijver. Deze avond wordt niet gehouden bij TWB, maar in de aula van Bravis Roosendaal.

Op 21 november zullen we de interactieve lezing en workshop van Mariska van Veenen en Margot Verkuylen brengen. Hoe doe je dat, het hebben over doodgaan? Mariska en Margot hebben elkaar gevonden in hun missie om het praten over doodgaan normaler te maken. Vanuit hun vak en vanuit hun persoonlijke ervaringen gaan ze hier samen met de zaal de dialoog over aan. Betrokken, vakbekwaam en met de nodige humor. Met dilemma’s en voorbeelden uit de praktijk en vanuit de zaal. Locatie: Binnentuin van TWB, Belder 2, Roosendaal. De zaal gaat open om 19:00 uur. Start 19:30 uur. Van te voren opgeven hoeft niet.

Nieuwe vrijwilligers

Op woensdag 23 januari 2019 werd in Etten-Leur een nieuwe enthousiaste groep VPTZ-vrijwilligers verwelkomd.

VPTZ-vrijwilligers zijn er om mensen in hun laatste levensfase en hun naasten te ondersteunen. Het verzorgen van een geliefde in die periode is zwaar, ook al is er hulp van de huisarts en thuiszorg. Als het levenseinde nadert, wordt de zorg over het algemeen intenser en intensiever.

Alle VPTZ vrijwilligers worden getraind en worden voortdurend bijgeschoold.

De meeste vrijwilligers hebben een zorgachtergrond of zijn ervaringsdeskundigen. Ze hebben zelf een dierbare verloren en weten daardoor hoe dat voelt, maar hebben ook geleerd om dat eigen verlies in een context te plaatsen.

Vrijwilligers verrichten geen medische, verpleegkundige handelingen of zware huishoudelijke taken, maar vullen datgene aan wat familieleden en vrienden zelf doen. Zoals hulp bij persoonlijke verzorging, voorlezen of waken. Zo krijgen de naasten de gelegenheid even rust te nemen, een boodschap te doen of ’s nachts rustig te slapen.

Sander de Hosson bij Café Doodgewoon

Ja, “Er zijn”, het motto van de VPTZ. En Sander de Hosson was er!

Wat een boeiende, inspirerende en ‘hart onder de riem stekende’ avond. We gingen naar huis met het blije gevoel dat er ook in de medische wereld steeds meer aandacht komt voor de palliatieve fase in een mensenleven en ook nog met een cadeautje: een Praktische Palliatieve Box (PPBox) voor alle aanwezigen. Met dank aan Mandalie Bulten en Willeke de Pagter, twee verpleegkundigen in een hospice, die deze box hebben ontwikkeld en Roparun Nederland, die de sponsor is van de gulle gift.

De zeer druk bezochte  avond  van Café Doodgewoon West-Brabant werd geopend door Leanne Otto, coördinator van het Netwerk Palliatieve Zorg.

De Praktische Palliatieve Box is ontstaan door een jarenlange ervaring in het zorgen voor mensen in de laatste fase van hun leven en een soort tegenhanger van het kraampakket. Na een korte uitleg hierover was het woord en beeld aan Sander de Hosson.

Zijn intro-filmpje kwam direct tot de kern van de palliatieve zorg: Leef je in in de ander, ga eens in diens schoenen staan, oordeel niet. Sander zou dat later empathie noemen.

Door middel van vertellingen uit zijn boek ‘Slotcouplet’, zijn persoonlijke ervaringen  en geraaktheid, nam hij ons mee naar de wereld, die de meeste van de aanwezigen overigens goed kennen; de palliatieve zorg.

Een paar van zijn belangrijkste boodschappen:

  • Palliatieve zorg vraagt meer aandacht. We mogen/moeten als professionals en vrijwilligers misschien wat meer van ons laten horen.
  • Met name de existentiële zorg (Sander’s invulling voor spirituele zorg) moet uitgebreid worden en vergoed.
  • Alle medisch specialisten zouden palliatieve zorg in hun pakket moeten hebben. Intervisie is erg belangrijk.
  • Die bureaucratie, daar moeten we echt vanaf!

 

Soms klonk er een voorzichtig applaus en menigeen werd geroerd door de aangrijpende verhalen die Sander voorlas of uit zijn hoofd vertelde.

Bij de opening van zijn verhaal liet Sander ons een quote zien van de Franse Ambroise Pare (1510-1590)! “Geneeskunde is soms genezen,  vaak verlichten, maar altijd troost “.

Zijn laatste dia maakte het verhaal mooi rond. In de palliatieve zorg gaat het vooral om ‘Presentie’,

‘Er zijn’.

En dat was hij. Wat een mooie avond! Traditiegetrouw konden er nog wat vragen worden gesteld en was er een drankje, zodat ieder nog even kon nagenieten en napraten.

 

Tekst: Aad Joosten

 

Nieuwe vrijwilligers april 2018

Op 18 april 2018 ontvingen Marian, Petra, Sylvia, Cobie, Karel, Willem en Mick hun certificaat van de introductietraining uit handen van coördinatoren Ellen van der Weijde en Joke Frankhuijzen van VPTZ West-Brabant & Tholen.

Klaarstaan voor een medemens, zo hoort het, maar toch. VPTZ vrijwilligers voegen de daad bij het woord. Zij hebben gekozen voor de zorg aan hen die nog maar kort te leven hebben.

Vrijwilliger word je niet zomaar. Als vrijwilliger maak je deel uit van een keten van professionele hulpverleners en collega-vrijwilligers. Liefde voor je medemens is een eerste vereiste. Je moet ervan houden om met mensen om te gaan, mensen te nemen zoals ze zijn. Dat vraagt om een open houding. Je stelt jezelf in dienst van de cliënt en mantelzorger(s).

Vrijwilligers brengen rust, wat mensen hard nodig hebben om goed afscheid van elkaar te kunnen nemen.

We wensen de nieuwkomers van harte welkom bij VPTZ West-Brabant & Tholen!

De trainers Ellen van der Weijde en Joke Frankhuijzen

Afscheid Roparun doorkomstcomité BoZ

Dank aan het doorkomst comité van Bergen op Zoom. Ieder jaar weer hebben zij zich ingezet om een feest te bouwen voor de voorbijkomende deelnemers van de Roparun. Jarenlang hebben zij de vrijwilligers palliatieve terminale zorg in West-Brabant gul gesponsord. Het doorkomst comité is nu gestopt en heeft hun laatste geld aan diverse stichtingen gegeven. Waaronder aan VPTZ West-Brabant & Tholen. Hiervoor heel veel dank!

 

Presentatie Esther Mulders, Netwerk Palliatieve Zorg

Verslag van de presentatie van Esther Mulders, transmuraal palliatief verpleegkundige bij het Netwerk Palliatieve Zorg Roosendaal, Bergen op Zoom en Tholen.

Tijdens de ‘grote bijeenkomst’ van de VPTZ van 13 maart 2018 kwam Esther iets vertellen over het netwerk.

Ellen opende met een welkom en wees ieder er nog op snel in te schrijven voor de komende ‘Café Doodgewoon West-Brabant’ in juni, wanneer Sander de Hosson komt. Ook meldde zij nog dat er weer een nieuwe cursus voor nieuwe vrijwilligers wordt gestart en dat daar nog ruimte is voor nieuwe deelnemers.

Esther liet ons aan de hand van een diapresentatie (hier) zien dat het ‘Netwerk’ heel veel doet !!! Zei noemde o.a. scholing, afstemming alle betrokkenen, zorgen dat overal dezelfde materialen wordt gebruikt en ook de functie van meldpunt.

Geïllustreerd met mooie eigen voorbeelden vertelde Esther wat een transmuraal palliatief verpleegkundige doet. De voorbeelden van : huisbezoek na het bericht ‘uitbehandeld’ waren voor VPTZers zeer herkenbaar. Altijd weer: er zijn, observeren, goed luisteren en soms ook aankaarten.

Na nog een kort stukje uitleg over het werk van het consultatieteam voor professionals, gaf ze aan dat ook VPTZers een beroep kunnen doen op de expertise van het ‘Netwerk’. Meestal lopen de vragen dan via de (regio)coördinator of kantoor.

Folder van het Netwerk Palliatieve Zorg (hier)

Na het vragenrondje sloot Ellen deze bijeenkomst af met een bedankje en wees ieder op het bekende drankje en hapje.

Ja…… bij de VPTZ wordt er altijd goed voor je gezorgd.

 

Tekst: Aad Joosten